Inge, diëtist en ketogeen therapeut bij TNS: “Goede voedingszorg zou niet afhankelijk mogen zijn van het potje waar iemand onder valt.”
Een moeder belt mij. Haar zoon heeft een WLZ-indicatie, kampt met overgewicht, weinig energie en steeds meer moeite om gezonde keuzes te maken. De diëtist in de buurt heeft weinig ervaring met mensen met een verstandelijke beperking. De zorginstelling heeft geen eigen diëtist. Zo ontstaat een situatie die ik helaas vaker zie: een cliënt die tussen wal en schip valt.
Mijn achtergrond als diëtist begon niet in de spreekkamer maar op de woongroep. Voordat ik als diëtist werkte, was ik jarenlang begeleider binnen de gehandicaptenzorg.
Daardoor begrijp ik niet alleen voeding, maar ook de dagelijkse uitdagingen van cliënten, ouders en zorgteams. Ik weet hoe belangrijk veiligheid, vertrouwen en voorspelbaarheid zijn. Gedragsverandering ontstaat niet door één goed gesprek, maar door samen optrekken, kleine haalbare stappen zetten en successen vieren.
Sarah (fictieve naam) heeft niet-aangeboren hersenletsel. Na een ernstig ongeluk veranderde haar leven volledig. Werken was niet meer mogelijk en zij kampte dagelijks met vermoeidheid, overprikkeling, stemmingswisselingen, hormonale onrust en mentale klachten.
Samen ontwikkelden we een herstelplan waarin voeding, leefstijl, belastbaarheid en dagstructuur samenkwamen. We kozen voor een koolhydraatbeperkte voedingsaanpak, gecombineerd met aandacht voor slaap, stressreductie en structuur.
Gedurende zes maanden hadden we wekelijks contact. Inmiddels spreken we elkaar maandelijks en blijf ik laagdrempelig bereikbaar. Door meer rust in haar voedingspatroon en dagindeling ervoer Sarah meer energie, minder overprikkeling en meer grip op haar dagelijks leven. Ze reist weer zelfstandig met het openbaar vervoer, bezoekt familieleden en heeft haar musicalhobby opnieuw opgepakt.
Opvallend genoeg bleef haar gewicht vrijwel stabiel. Deze begeleiding draaide niet om afvallen, maar om kwaliteit van leven terug te winnen.
De afgelopen jaren groeit de wetenschappelijke belangstelling voor ketogene voeding en koolhydraatbeperking bij neurologische aandoeningen. Onderzoekers beschrijven dat na hersenletsel een verstoring kan ontstaan in de energievoorziening van hersencellen. Glucose wordt soms minder efficiënt benut terwijl de energiebehoefte hoog blijft.
Ketonen kunnen in bepaalde situaties dienen als alternatieve brandstof voor het brein. Daarnaast wordt onderzoek gedaan naar de mogelijke invloed van ketonen op neuro-inflammatie, mitochondriale functie, cognitieve prestaties en vermoeidheid. Hoewel meer onderzoek nodig is, zijn de eerste resultaten veelbelovend en vormen zij een interessante basis voor verder onderzoek en individuele toepassing onder professionele begeleiding.
Mark (samengestelde casus) is een jongvolwassene met Downsyndroom. Zijn moeder zocht ondersteuning vanwege overgewicht, vermoeidheid, huidklachten en onrust. Daarnaast was hij steeds minder gaan bewegen.
Samen werkten we aan meer structuur, voldoende eiwitten, minder bewerkte voeding en praktische vaardigheden rondom gezonde keuzes. Mark kreeg meer energie, meer vertrouwen en meer plezier in bewegen. De grootste winst zat niet in de kilo’s, maar in het feit dat hij zich beter voelde en actiever deelnam aan het dagelijks leven.
Mensen met Downsyndroom hebben vaker te maken met metabole uitdagingen zoals overgewicht, schildklierproblemen, darmklachten en chronische laaggradige ontsteking. Daarnaast kunnen tekorten aan belangrijke voedingsstoffen voorkomen.
Voedingsbegeleiding richt zich daarom niet alleen op gewicht, maar juist op gezondheid, energie, verzadiging, darmfunctie en kwaliteit van leven. Een individuele aanpak is hierbij essentieel.
Marieke woont zelfstandig en ontvangt ondersteuning vanuit de WLZ. De gedragskundige van haar woonvoorziening schakelde mij in omdat er geen gespecialiseerde diëtist beschikbaar was.
Wat begon als een hulpvraag rondom voeding en gewicht, bleek al snel breder te zijn. Marieke ervoer stress, onzekerheid en overprikkeling. Door wekelijkse begeleiding werkten we aan structuur, eenvoudige recepten, praktische keuzes en meer zelfvertrouwen. Langzaam ontstond meer rust, meer energie en meer grip op haar gezondheid.
Waarom wekelijkse begeleiding het verschil maakt
Veel cliënten hebben niet genoeg aan een eenmalig advies. Juist bij mensen met een verstandelijke beperking, NAH of complexe ondersteuningsvragen zijn herhaling, voorspelbaarheid en vaste contactmomenten essentieel.
Door regelmatig contact ontstaat vertrouwen. Er is ruimte om vragen te stellen, successen te delen en tijdig bij te sturen wanneer iets niet lukt. Die continuïteit blijkt in de praktijk vaak minstens zo belangrijk als het voedingsadvies zelf.
Goede voedingszorg zou niet afhankelijk mogen zijn van het zorgpotje waar iemand onder valt. Te vaak zie ik mensen die nergens echt passen: niet binnen de reguliere diëtetiek en niet binnen de behandelstructuur van een instelling.
Deze mensen verdienen begeleiding die aansluit bij hun mogelijkheden, uitdagingen en leefwereld. Met mijn achtergrond als begeleider en diëtist wil ik die brug slaan.
Goede voedingszorg zou niet afhankelijk mogen zijn van het zorgpotje waar iemand onder valt. Te vaak zie ik mensen die nergens echt passen: niet binnen de reguliere diëtetiek en niet binnen de behandelstructuur van een instelling.
Deze mensen verdienen begeleiding die aansluit bij hun mogelijkheden, uitdagingen en leefwereld. Met mijn achtergrond als begeleider en diëtist wil ik die brug slaan.
PLAN GRATIS KENNISMAKING
Heb je een WLZ-indicatie of persoonsgebonden budget (PGB) en zoek je voedingsbegeleiding die verder gaat dan een standaard dieetadvies?
Dan denk ik graag met je mee. Samen kijken we naar voeding, energie, gezondheid, gedrag, prikkelverwerking, zelfredzaamheid en kwaliteit van leven.
Want soms is de grootste gezondheidswinst niet een lager gewicht. Soms is het weer zelfstandig met de trein durven reizen, een hobby oppakken, meer energie hebben voor familie of opnieuw vertrouwen krijgen in jezelf.